Wafle krzemowe
Wafle krzemowe czyli to co wykorzystuje się do produkcji układów scalonych, powstają one z monokryształów krzemowych “hodowanych” w specjalnych fabrykach. Metodę produkcji krystalicznego krzemu wymyślił polski chemik Jan Czochralski urodzony 23 października 1885 roku w Krynicy. Tak, więc jak pewnie się domyślasz drogi czytelniku, monokryształy krzemowe produkowane na skalę przemysłową wykonuje się metodą Czochralskiego. Postać Jana Czochralskiego to temat na odrębny artykuł. Tutaj skupimy się tak jak napisano w temacie na waflach krzemowych. Wafel krzemowy to cienki plaster (obecnie około 200-300 ?m) wykonany z prawie czystego kryształu krzemu (99,9999%). Używa się go głównie do wytwarzania mikroprocesorów oraz innych układów scalonych, a także ogniw słonecznych. Wafle krzemowe wycina się z walca krzemowego za pomocą diamentowego ostrza, w dalszym procesie następuje czyszczenie wafla w specjalnym roztworze kwasowym aby usunąć z niego zbędne cząsteczki i naprawić mikropęknięcia powstałe w strukturze krystalicznej w czasie procesu cięcia, później wafle są polerowane.
Zależnie od przeznaczenia wafle mogą zostać podane procesowi teksturowania dla wytworzenia powierzchni z dużą liczba załamań co zwiększa efektywność ogniw słonecznych. Wafle krzemowe przeznaczone do produkcji mikroukładów elektronicznych poddawane są procesowi domieszkowania (czyli dodawania obcych jonów lub atomów do sieci krystalicznej) lub też procesowi implantacji jonów. W końcowej fazie wafel poddaje się procesowi fotolitografi w wyniku czego powstaje układ scalony o złożonej strukturze.